TƏBRİK EDİRİK!.. [i]Bu gün mehriban həmkarımız, istedadlı qələm dostumuz, çox hörmətli Sona xanım Abbasəliqızının Ad günüdür. [i]Sona xanım İsmayılova - 20 oktyabr 1961-ci ildə Qərbi Azərbaycanda Göyçə mahalında ziyalı ailəsində doğulub, dünyaya göz açıb. Elə Göyçə mahalında da böyüyüb

MÜQƏDDƏS OCAĞIN KÖZÜYƏM, ANA! Sən coşub-çağlayan dağ şəlaləsi, Mən o şəlalənin səsiyəm, Ana! Sən uca zirvənin büllur çeşməsi, Mənsə, o çeşmənin gözüyəm, Ana! İlk kəlməm, ilk sözüm anam- birincim, Mənə həyat verən nəşəm, sevincim, Qiymətli xəzinəm, Firuzəm, incim, "Talıbxan nanı"nın duzuyam, Ana!

ÜRƏK NECƏ DÖZSÜN BU AYRILIĞA? Yadıma yurdumun dağları düşür, Həsrətdən quruyan bağları düşür, Gənclik illərimin çağları düşür, Ürək necə dözsün bu ayrılığa? Xəyalımda canlanır o gözəl aləm, Ürəyimdə kədər, gözlərimdə qəm, Başımda fırlanır, bütün bu aləm, Ürək necə dözsün bu ayrılığa? Ağdam,

Ana Gecələri yatmayaraq analar, Hər əzaba qatlaşıbdır həyatda. Doğru söyləmişlər bizim babalar, Cənnət anaların ayağı altda. İndi dərk edirəm mən yavaş-yavaş, Analar müqəddəs olur dünyada. Ananın önündə əyilən hər baş, Ən yüksək zirvəyə çatır dünyada. Ana əziyyəti, ana zəhməti, Nə ölçü, nə də

Dünya Dərd böyükdü bölmək olmur, Heç ölənlə ölmək olmur. Son gününü bilmək olmur, Kim doymuşdur səndən dunya. Çox şahları yola saldın, Əzizlərimi bir - bir aldın. Dar günümdə harda qaldın, Nə baxirsan gendən dünya. Yığdığını kim apara , Ov edəni etmə qurban. Bitməyibdi əhdi peyman, Dözümümü alma

Borçalım mənim Vətəndir can verib məni yaşadan. Nurlu şöləsiylə könüllər açan. Laləsi -nərgizi min ətir saçan. Çiçəklər bitirən borçalim mənim. Ad salib dünyaya şan -şöhrətiylə. Üz tutub tanriya haqq -hörmətiylə. Əbədi pay verib məhəbbətiylə. Nəsillər gətirən borçalim mənim. Axtardim dünyani

​​Murtuz Fərhad oğlu Məmmədli 3 dekabr 1967-ci ildə Ulu Bor­çalı ma­halının qədim Başkeçid ra­yonundakı Qı­zıl­­­­kilsə kən­dində dünyaya göz açıb. 1991-ci ildə S.S.Orbeliani adı­na Tbi­lisi Döv­lət Pedaqoji İnstitutunun Azər­baycan dili və ədə­biyyatı bölməsini bitirib. Doğma kənd­lərində müəllim

Salidə Şərifova professor, filologiya elmləri doktoru Azərbaycan Milli Elmlər Akademiyası Nizami Gəncəvi adına Ədəbiyyat İnstitutu “Müstəqillik dövrü Azərbaycan ədəbiyyatı” şöbəsi İmadəddin Nəsimi “Son səfər”də Hüseynbala Mirələmovun “Son səfər” povesti Azərbaycan şairi və mütəfəkkiri İmadəddin

2019-cu il Noyabrın 23-də Tbilisidəki M.F.Axundov adına Azərbaycan Mədəniyyəti Muzeyində Azərbaycan ədəbiyyatının görkəmli nümayəndələrindən biri, tanınmış maarif xadimi, “Kitabi-Dədə Qorqud” eposunun araşdırmaçısı, folklorşünas alim Hüseynqulu Məmmədlinin (Məmmədov) anadan olmasının 100 illik

Cəfərova Qalibə Cəfər qızı Qax rayonu İlisu kəndində anadan olmuşdur. 2012-ci ildən Stomotologiya üzrə avrasiya Universitetində təhsil alır. 2013-2015-ci illər arasında Bakı Slavyan Universitetinin yaradıcılıq fakültəsini bitirmişdir. 2014-cü ildən Yurd jurnalının müxbiridi. Bakı şəhərində yaşayır.

Həsrət nədir bilməz idim, Sənsiz öyrəndim, öyrəndim, Dərd tarlasına toxumu Səpdim öyrəndim, öyrəndim...

Elimin yurdumun igid canları, Əziz Vətənimin qəhrəmanları. Əlimdə Qarabağ həsrətli qələm, Nə yazım könlümə təsəlli edəm. Dünyaya göstərdiz yurdçün ölməyi Yox-yox!! Səhadətin donun geyməyi Ölümsüz adını qazananlarım Vətən göylərinə iz olanlarım Canını xalqına pay edənlərim Can Azərbaycanma

Nə baxırsan dərdli-dərdli Yolum uzaq qəm-kədərli Keçdim Tunadan qəhərli Dedilər yas tutub ellər Hanı, hanı Turan ellər?! Nerdə qaldı şirin dillər?!. Sordum səni bəylər bəyim Atillamı, həm Metemi Tarix alıb hər gələni Qoynunda bax qeyibmi etdi Turan ellər nerə getdi Şirin

Yaman gileyliyəm Qoca dünyadan Bəzən insaflıdır, bəzən insafsız, Yaman gileyliyəm qoca dünyadan. İncidib xar edir o bizi hədsiz, Yaman gileyliyəm qoca dünyadan. Nə yaşa baxmaz o,nə dəki başa , həyatı çalışar tez vura başa, Bəzən bizi çırpar qayaya, daşa, Yaman gileyliyəm qoca dünyadan.

Bu gün elimin-obamın ləyaqətli qızı, tanınmış sənət adamı Aşıq Aidə Gülzarın Ad günüdür. Çox hörmətli Aidə xanımı - Aşıq Aidə Gülzarı Ad günü münasibətilə elm.info.az-ın bütün yaradıcı heyəti adından ürəkdən təbrik edir, ona uzun ömür, möhkəm cansağlığı, yeni-yeni yaradıcılıq uğurları arzulayır və

Aşıq Aida Gülzar (1969) Gülzar İbrahim qızı İlyasova - 1969-cu ildə qədim Qaraçöpdə - indiki Gürcüstanın Saqareco rayonundakı Düzəyrəm kən­din­də anadan olub. Düzəyrəm orta məktəbini və Mingəçevir şəhə­rində texnikum bitirib. Hələ körpə yaşlarından sazın-sözün işığında böyüyüb balaca Gülzar.

BU PAYIZ Qaçıb təbiətin isti yuxusu, Diksinir yarpağın ölüm qorxusu Hopub üst-başına kədər qoxusu Məni bu payızdan otür,ilahi. Yetmir bu ümidin sözü həsrətə. Buludlar yol alıb üzü həsrətə, Bir əlçim çarə et özün həsrətə, Məni bu payızdan ötür,ilahi. Bu kövrək qəlbimin soruş halını. Qopar

Yemək bişirərkən zümzümədən doğulan bir şeir... Əllərini kəmər eylə belimə, Qurban olum sənin şirin dilinə. Bülbül qonsun çiçək açmış gülümə, Yasanmamış eşqi yaşat, əzizim. Qayçıla həsrəti, qaşıla yolu, Dolansın boynuma vusalın qolu. Biçilsin bəxtime xoşbəxtlik donu, Yasanmamış eşqi yaşat,

/Bütün əsgər analarına ithaf edirəm. Mən fəxr edirəm ki, əsgər anasıyam./ Bu gün yola saldım hərbi xidmətə Vətən torpağını qorumaq üçün. Başını uca tut,deyirəm sənə Şərəfli,müqəddəs,əsgər anası! Neçə gün darıxar,yemək də yeməz. Gözləri yol çəkər,istər-istəməz. Dərd yığar qəlbinə,bir kəlmə deməz.

/Dövlət Sərhəd Qoşunlarında xidmət edən oğluma həsr edirəm./ Gözlərəm telefon zəngini hər an, Danışım səninlə,ay əsgər balam. Sən bir igidsən ki,Vətənə gərək. Səninlə öyünür,ucalır anan. Məktəbli formanı sevirdin necə, Məktəbi bitirdin,axı nə tezcə? Tələbə adını qazanan günü Sevincdən